เปิดเทอม
โดย
-คุณธรรม-

สวัสดีครับ ผมชื่อ คุณธรรม ครับ ผมหยิบเอา ‘บันทึก’ ที่เคยเขียนในวัยเยาว์ มาฝากให้อ่านกันครับ เพราะผมรู้สึกว่าบันทึกในชีวิตของ คนเราได้บรรจุเรื่องราว แห่งชีวิตในแต่ละวันไว้ เผื่อว่าใครได้อ่านเรื่องราวในบันทึกของผมแล้ว อยากจะลองมาเขียนมาแลกกันอ่านบ้าง

วันที่ 11 พฤษภาคม ปี พ.ศ. นานมาแล้ว…
เปิดเทอมใหม่ ตั้งใจว่าต้องไปโรงเรียนแต่เช้า จะทำให้ทุกคนแปลกใจ ร้องทักเป็น เสียงเดียวกันว่า ‘คุณธรรมมาแต่เช้าเลยนะ’
แล้วเราก็จะได้ตอบว่า ‘แน่นอนสิ เรานะโตแล้วนะ เปลี่ยนนิสัยแล้ว’
แต่ความตั้งใจ ก็ยังเป็นแค่ความตั้งใจ เพราะว่าเรา ตื่นสาย แม่ไม่ยอมปลุก ...เลยต้องรีบวิ่งตามเคย วันนี้เหงื่อออกเยอะกว่าปกติ สงสัยช่วงปิดเทอมไม่ค่อยได้ซ้อมวิ่ง เฮ้อ… รู้อย่างนี้ บอกให้พ่อถีบจักรยานไปส่งดีกว่า จะได้ไม่ต้องเปลืองแรงวิ่งนึกถึงจักรยาน…
ช่วงปิดเทอม เงินสะสมเพื่อซื้อจักรยานของเราเพิ่มขึ้นช้ามากเลย ทำยังไงจึงจะเก็บเงินได้มากขึ้น จะได้มี จักรยานเป็นของตัวเองเร็วๆ ...

ถึงโรงเรียน นักเรียนกำลังเริ่มตั้งแถวหน้าเสาธง เห็นพวกเพื่อน ๆ เดินตรวจความ เรียบร้อย
‘อ้าว คุณธรรม มัวทำอะไรอยู่ ไปตรวจแถว ป.2 สิ’ เวศ เพื่อนเรามาบอก เราก็งง ไปหนึ่งนาที
- ทำไมต้องไปตรวจด้วยล่ะ- แล้วก็นึกขึ้นมาได้ - เราเป็นคณะกรรมนักเรียน แล้วนี่นา-
เค้าเลือกกันตั้งแต่ก่อนปิดเทอม เราได้รับเลือกด้วย คะแนนเยอะที่สุดเลยนะ แต่เราก็ไปบอกครูว่า เราไม่อยากเป็นประธานนักเรียน ขอเรา เป็นกรรมการเฉย ๆ ก็แล้วกัน ให้เวศ ซึ่งได้คะแนนที่สามเป็นประธานแทน ข้ามหน้า ข้ามตารุ่นพี่ ป.6 ไปหน่อย แต่เรา อยากให้เวศ เพื่อนเราเป็นนี่นา

คุณครูประจำชั้นคนใหม่ ชื่อ ครูวิจิตร พี่ชายบอกว่าดุมาก ตีเก่งด้วย ครูวิจิตร สอนวิชา สปช. วันแรกก็เริ่มสอนเลย แถมไม่ค่อยยิ้มด้วย
น่ากลัวห้องใหม่ของเราอยู่ที่อาคารเดียวกับ ห้องพักครู ไม่ค่อยดีเลย เสียงดังนิดหน่อยครูก็ต้องได้ยิน แต่ก็ยังดีที่มีห้อง ป.6 กั้นอยู่อีกห้อง เราก็สามารถทำเสียงดังได้แบบพอประมาณ (ไม่ถึงกับต้องกระซิบกัน) ห้องนี้มีข้อดีตรงเป็น ห้องสุดท้ายของอาคารนี้ ถัดไปก็เป็น แปลงเกษตรเลย โล่งดี เดี๋ยวช่วงที่แปลงเกษตรเริ่มมี ผักต่างๆ ขึ้น มันก็คงดูเป็น สวนผักไปเลย ชอบๆ ง่วงแล้วนอนดีกว่า พรุ่งนี้ต้องรีบตื่นไปโรงเรียนแต่เช้า เดี๋ยวก่อนจะนอนต้อง เดินไปบอกแม่ก่อนว่า พรุ่งนี้เราต้องไปโรงเรียนแต่เช้านะ

ป.ล. เดินไปบอกแม่แล้ว แม่บอกว่า แม่จะพยายามไม่ลืม แม่รู้ว่าเรามีหน้าที่ ต้องไปตรวจ แถว ป.2 แต่เราว่า แม่อาจจะลืมอีกก็ได้ เพราะแม่คงอยากให้เราเป็น นักวิ่งเร็วที่สุดในโลกแน่เลย พ่อบอกว่า ถ้าพรุ่งนี้เราตื่นสายอีก พ่อจะปั่นจักรยานไปส่ง




ละอ่อนสารภี เปิดรับบทความ ความเรียง บทกวีเกี่ยวกับหนังสือน่าอ่าน เรื่องราวโรงเรียนในชนบท ความยาวไม่เกิน 1 หน้ากระดาษ
เขียนเสร็จแล้วส่งมาได้ที่
จุลสาร-ละอ่อนสารภี- โครงการ –เติมหนังสือสู่สมอง- (Books for Brain project)
ตู้ ป.ณ. 23 ปณจ.พระโขนง กรุงเทพฯ 10110
http://www.books4brains.org