หนังสือในวัยเยาว์

เด็ก ๆ หลายคนเริ่มต้นเข้าสู่โลกแห่งหนังสือ เพราะได้ผ่านตาอ่านหนังสือเล่มที่ ประทับใจบางเล่ม เล่มที่ยังอยู่ในความทรงจำวัยเยาว์มาจน เติบใหญ่ กลายมาเป็น ผู้ใหญ่ที่รักการอ่านจนถึงทุกวันนี้ ลองมาอ่านเรื่องเล่าสั้นๆ ของนักอ่านหนังสือ กับหนังสือดีๆที่พวกเขาได้เคยอ่านกันมาในวัยเยาว์กัน…

แม่จะติดหนังสือของ คุณไม้ เมืองเดิม มาก เลยทำให้อ่านตามไปด้วย ที่อ่านแล้วประทับใจก็มี พวก แผลเก่า เกวียนหัก เพื่อนแพง ซึ่งจะเรียกน้ำตาได้ทุกครั้งทั้ง 3 เรื่อง // โดยคุณ : อ้อม //

เรื่อง –สายโลหิต- ครับ อ่านตั้งแต่ 7-8 ขวบแน่ะ อ่านแล้วชอบประวัติศาสตร์ ชาติไทยยังไงไม่รู้ เรื่องที่สอง -เมาคลี –จำได้ว่าอยู่ในท้ายเล่มหนังสือที่ใช้เรียนครับ…สนุกดี เรื่องที่สาม –นิกกับพิม- เรื่องนี้ก็สนุกดีครับ เรื่องสุดท้าย –หุบเขากินคน- เพิ่งจะมาอ่าน ตอนโตๆแล้ว แต่ชอบมากคิดว่า อยากให้เด็กๆ ได้ อ่านครับ // โดยคุณ : Psychologist //

ชอบอ่านนิตยสาร ชัยพฤกษ์การ์ตูน รู้รอบตัว,Update ชอบคอลัมน์พวกวิทยาการใหม่ ๆ ดาราศาสตร์ด้วย เลยทำให้ชอบดูดาว ตอนนั้นอยู่บ้านนอก ฟ้ามันโปร่งๆ ชอบนอนที่ระเบียงดูดาว กะน้อง 2 คน -วรรณกรรมฉบับย่อของ สนพ.เม็ดทราย เรื่อง -เจ็ดสหายยอดนักสืบ-สนุกวายป่วง ครับ –ชีวิตของฉันลูกกระทิง- เป็นหนังสือเล่มแรก (แบบที่มีตัวหนังสือเยอะๆ) ที่ได้อ่าน ตอนอยู่ ป.2 มั้ง ตอนจบเศร้านะ แต่ถ้าให้กลับไปอ่านใหม่คงไม่ได้บรรยากาศแบบนั้นอีกแล้วล่ะ ผมชอบ งานเขียนของ หม่อมคึกฤทธิ์ ชอบภาษาที่ใช้กับอารมณ์ขันแบบเหน็บแนมลึกๆ //โดยคุณ :มิว//

จำได้ว่า นอกจากการ์ตูนสารพัดก็คงเป็นเรื่อง "หุบเขากินคน" ของคุณมาลา คำจันทร์ จำได้ว่า อ่านตอนอยู่ชั้นป.4 ซื้อจากร้านหนังสือในเมืองโดยข่มขู่แกมขอร้องให้พี่เลี้ยงพาซ้อนจักรยานปั่น ตากแดดเข้าเมือง...อ่านแล้วได้ทั้งความตื่นเต้นและความ ประทับใจ // โดยคุณ tearstain //

หนังสือ เจมกับลูกพีชยักษ์ ผมจำได้ตอนเด็ก ๆ อ่านเพราะภาพประกอบมันสวยๆดูลึกลับดี ตอนนั้นอ่านแล้ว ก็รู้สึกน่ากลัว แมลงตัวโตๆคงน่ากลัว ลูกพีชกลิ้งทับ ป้าใจร้ายสองคนตายอีก น่ากลัวครับ แต่มันทำให้ผมคิด โน่นคิดนี่ สนุกดีนะครับ // โดยคุณ : นอร์ทหมี //

ตอนเด็ก ๆ จำได้ว่ามีหนังสือกีฬาการ์ตูนออกทุกวันเสาร์ เช้าวันเสาร์ของเด็กบ้านนอก ที่ไม่มีทีวีดู พี่น้องสี่คน บ้านญาติอีกสองเป็นหก –ซื้อเล่มเดียวแบ่งกันอ่าน แทบจะไปนั่งรอ ที่หน้าร้านหนังสือ เพราะห่อหนังสือจะมาทางรถเมล์ มันสุขบอกไม่ถูกที่ได้อ่าน ชอบเรื่อง-รองเท้าของบิลลี่-บิลลี่เป็นนักฟุตบอลที่ไม่ได้มีฝีมือเก่งกาจ แต่ไปได้รองเท้าเก่ามือสองมาคู่หนึ่ง เคยเป็นของ นักฟุตบอลที่เก่งมาก และรองเท้าจะมีอำนาจพิเศษชอบพาบิลลี่มายืนตรงจุดที่ลูกบอลจะลอยมา แล้วบิลลี่ก็จะเป็นคนยิงเข้าทุกที เรื่องนี้เหมือนเป็นเรื่องปลอบใจเด็กที่ไม่เก่ง อีกเรื่องคือ -ฮามิชตีนระเบิด-ผู้ชายชาวสก๊อตตัวอ้วนยักษ์ แต่ตีนระเบิด ถ้ายิงแล้วไม่มีใครรับได้ เข้าประตูทุกที อีกเรื่องชื่อ –ไมตี้เมาท์- นักศึกษาแพทย์ตัวอ้วนกลม แต่วิ่งเร็วลดเลี้ยวไปมาเลี้ยงลูกบอลหลบคนได้ทั้งสนาม การ์ตูนในเล่มนี้ภาพจะสนุกสนาน มาก ติดกันทั้งบ้าน //โดยคุณ : ฮวงซีเนี้ย //

เรื่อง ด๊อกเตอร์ ดูลิตเติ้ล ของไทยวัฒนาพานิช เป็น เรื่องของหมอที่สามารถสื่อสารกับสัตว์รู้เรื่อง เขาช่วยเหลือสัตว์ที่เดือดร้อนจนตัวเขาเองก็ต้องเดือดร้อนจนสัตว์ต้องช่วยเหลือเขากลับ -เมืองในตู้เสื้อผ้า- พี่น้อง 5 คนที่ได้พบตู้เสื้อผ้าพิเศษที่เปิดเข้าไปแล้วกลายเป็นอีกเมืองหนึ่ง มี ตำนานของ สามเจ้าชายและสองเจ้าหญิงรอพวกเขาอยู่ มีภารกิจที่ต้องต่อสู้เพื่อปกป้อง เรื่อง–รถวิเศษ- รถวิเศษที่ครอบครัวจน ๆ ครอบครัวหนึ่งค้นพบ รถคันนี้ได้เปลี่ยนให้ชีวิตของพวกเขา ราบรื่นและสนุกขึ้น เพราะมันเป็นพาหนะที่สามารถเดินทางไปได้ ทุกที่ แม้กระทั่ง บนฟ้าหรือในน้ำ //โดยคุณ : หมอมิ้น //

ชอบอ่านหนังสือการ์ตูนพวกเบบี้ หนูจ๋า ขายหัวเราะ หนังสือการ์ตูนเล่มละบาทนี่ ก็ชอบอ่าน จำได้ว่า ไปขลุกที่บ้านเพื่อนที่อยู่ติดกันได้เป็นวัน ๆ เพราะมีหนังสือเหล่านี้ให้อ่านสลับกับการเล่น แบบเด็กๆ ตอนเรียนม.ต้น ที่โรงเรียนมีลานวิทยาศาสตร์ ซึ่งมีซุ้มหนังสือเกี่ยวกับ วิทยาศาสตร์ ตั้งแต่ชัยพฤกษ์การ์ตูนไปจนถึงคู่มือต่างๆ ให้นักเรียนยืมอ่านตอนพักกลางวัน อาจารย์จะรับ อาสาสมัครทำหน้าที่ บรรณารักษ์รายวัน คอยบริการเพื่อน ๆ ยืม-คืนหนังสือ คนที่เป็นบรรณารักษ์ ก็จะได้สิทธิ์ยืมหนังสือไปอ่านที่บ้านได้ ที่อ่านแล้วประทับใจในวัยเด็ก คือหนังสือชุด "บ้านเล็ก ในป่าใหญ่" วรรมกรรมเยาวชนเล่มดัง ๆ อย่าง โมโม่ โต๊ะโตะจัง, ต้นส้มแสนรัก, ความสุขแห่งชีวิต, เจ้าชายน้อย ฯลฯ คิดถึงนิตยสาร –ไดโนสาร- ของคุณสุชาดา จักรพิสุทธิ์ อีกเล่มที่เคยยืมเพื่อน อ่านแล้วชอบมากก็คือ "สุสานหิ่งห้อย" เรื่องของสองพี่น้องเหยื่อสงคราม เศร้ามาก ขอแนะนำ "ดินแดนหลับสบาย" ของมิฆาเอล เอ็นเด้ เป็นเรื่องสั้นกึ่งนิทาน ชอบทุกเรื่องโดยเฉพาะเรื่อง–โรง ละครเงาของ โอเฟเลีย" ชอบตรงคำนำที่เอ็นเด้บอกว่า เขาไม่อยาก แยกว่าเป็นวรรณกรรมเยาวชน หรือ วรรณกรรมผู้ใหญ่ เพราะผู้ใหญ่ก็เคยเป็นเด็กมาก่อนและเขา ให้ความสำคัญกับจินตนาการ มาก ๆ ทำให้เรา ชื่นชอบเอ็นเด้มากเป็นพิเศษ //โดยคุณ:เพลงพร//

ตอนเด็ก ๆ เป็นเด็กที่ขี้เกียจอ่านหนังสือเป็นที่สุด โตขึ้นมาหน่อย เพิ่งมาสำนึกได้ว่าอ่านหนังสือ แล้วดียังไง เกือบจะสายไปเหมือนกัน หนังสือวัยเด็กนิทานเล่มเล็กๆที่มีสี ไม่มีสีไม่ชอบ จำได้ว่าเล่มเล็กกว่าโปสการ์ดเล็กน้อยเล่มละ12 บาท มีเกือบครบทุกเรื่อง นิทานอิสปไทย-อังกฤษ ประกอบภาพสีน้ำและเทปนิทาน ชอบที่สุดก็ที่เขามีสอนวาดรูป ข้างในเล่มด้วย โตขึ้นมาหน่อย นอกจาก หนังสือเรียน เก็งข้อสอบ และหนังสืออ่านนอกเวลา ก็มีอ่านวรรณกรรมเยาวชน และนิยายบ้าง รู้สึกว่า ประทับใจจนจำได้แม่น ชอบความน่ารักของ –แมงมุมเพื่อนรัก- ชอบความคิดของ –แวววัน- ชอบเนื้อ เรื่องที่น่าติตตามของ-ปุลากง- น้ำตาตกกับ-ข้างหลังภาพ- // โดยคุณ : มะ-ปราง //

ตอนเด็กๆ ผมอ่าน การ์ตูนไทยเล่มละบาท เวลาเข้าตลาดที จะซื้อมาอ่าน 10-20 เล่ม มีความสุขมากครับ และก็อ่านจนหมด หรือเกือบหมดในวันเดียว // โดยคุณ : c4




ละอ่อนสารภี เปิดรับบทความ ความเรียง บทกวีเกี่ยวกับหนังสือน่าอ่าน เรื่องราวโรงเรียนในชนบท ความยาวไม่เกิน 1 หน้ากระดาษ
เขียนเสร็จแล้วส่งมาได้ที่
จุลสาร-ละอ่อนสารภี- โครงการ –เติมหนังสือสู่สมอง- (Books for Brain project)
ตู้ ป.ณ. 23 ปณจ.พระโขนง กรุงเทพฯ 10110
http://www.books4brains.org