โรงเรียนปูลม

(1)

หาดทรายขาว ทอดยาวอยู่ รูปูร่วม
ปูแก่รวม สวมแว่น มองแผ่นพื้น
หนึ่งปูน้อย ค่อยตะแคง ระแวงลื่น
ปูตัวอื่น ตื่นแต่เช้า เข้าโรงเรียน

ปูแก่ถาม หาความจริง ที่ทิ้งรู้
เฝ้ารูปู อยู่ใย ไม่อ่านเขียน
ปูเด็กว่า อย่าได้ให้ ไปโรงเรียน
ทุกวันเวียน เพียรตะแคง ฝึกแข้งไป

ทำได้มา กว่าหลายปี ดีดักแล้ว
ก็ไม่แคล้ว เดินแนวซ้ำ ย้ำไปไหม
ก็เดินได้ ไวว่อง คล่องขึ้นใจ
มันเบื่อไป ไม่สนุก อยู่ทุกวัน

ปูแก่จ้อง มองแล้วถาม แล้วใยลื่น
ปูดาษดื่น ไม่ยืนเซ เป๋น่าขำ
ปูน้อยฉุน พลุนพลันโชว์ โซคะมำ
ปูแก่นำ พร่ำสอนสั่ง เสียพรั่งพรู

อันวิธี ที่ใช้ มีไม่มาก
สิ่งที่ยาก หากจะเสาะ เหมาะกับหนู
เพราะเราต่าง ทางไม่เหมือน ต่างเรือน-รู
ควรจะดู ครูและเพื่อน ผิดเตือนกัน

หลักวิธี มีดีอยู่ รู้เอาไว้
ผิดของใคร เตือนใจ ไม่ผกผัน
ข้อดี หาที่ใช้ ให้เหมาะผลัน
เดิน-ยืน-ยัน นั้นภูมิใจ ทำได้เอง

นอกจากนี้ เห็นข้อดี ของเพื่อนไหม
วิ่งว่องไว ได้เร่งรับ กระฉับกระเฉง
ช่วยเหลือ เอื้อปัน เป็นกันเอง
ใครข่มเหง เบ่งไล่ได้ ใช้จำนวน




(2)

ภัยใกล้ เตือนกันได้ ใครเห็นก่อน
วิ่งซับซ้อน ต้อนผู้ร้าย ให้เหหวน
ตะแคงผิด สะกิดแกะ และชี้ชวน
เจ้าจึงควร ทบทวนดู อยู่สังคม

ปูน้อย ค่อยรู้ว่า น่าคิดนัก
ไม่ควรพัก รักเรียน เพียรสะสม
ความรู้ อยู่เย็น เห็นรื่นรมย์
แล้วจึงก้ม งมตะแคง ออกแรงเดิน

กลับหันหุน ขอบคุณแด่ ปูแก่ท่าน
เดินสู่ลาน ผ่านรู ดูขัดเขิน
รู้ดู รู้คิดทบ รู้หลบเนิน
จะไม่เมิน เรียนเกินรู้ สู่โรงเรียน

โรงเรียนหนู รู้ไหม ใหญ่กว่านั้น
สังคมสรรค์ ปัน-สร้าง ทางอ่านเขียน
สังคมคุ้น รุ่นเดียวกัน วันวนเวียน
ไปโรงเรียน เพื่อเพียรผ่าน ประสบการณ์วัย



ละอ่อนสารภี เปิดรับบทความ ความเรียง บทกวีเกี่ยวกับหนังสือน่าอ่าน เรื่องราวโรงเรียนในชนบท ความยาวไม่เกิน 1 หน้ากระดาษ
เขียนเสร็จแล้วส่งมาได้ที่
จุลสาร-ละอ่อนสารภี- โครงการ –เติมหนังสือสู่สมอง- (Books for Brain project)
ตู้ ป.ณ. 23 ปณจ.พระโขนง กรุงเทพฯ 10110
http://www.books4brains.org